Biografia del Maestro Maurizio Caruso

 

Maurizio Caruso è nato in provincia di Cosenza. Già dalla più tenera età è attratto dall’arte, dal bello e ha un legame profondo con il disegno. Disegna ovunque, schizza, lascia il segno e, non avendo soldi per i fogli, utilizza tutto ciò che può essere utilizzato: anche la carta che avvolge il pane. Diplomato al Liceo Artistico Statale di Cosenza si trasferisce per motivi di lavoro a Padova dove coglie il fascino della Cappella degli Scrovegni. Frequenta contemporaneamente la vicina Venezia e dal vero disegna le bellezze paesaggistiche, apprezzando la tecnica acquerellata e a carboncino. In seguito si sposta a Firenze immedesimandosi nei capolavori rinascimentali, e poi sulla riviera Apuana abitando sia a Massa che a Carrara.

Qui frequenta l’ambiente accademico e si lega al gruppo di scultura di Massimo Testa d’Asti e, Corrado Guderzo di Genova. In questi luoghi il contatto visivo con le statue stele antropomorfe della Lunigiana lo ammalia a tal punto da considerarle archetipi necessari alla sua formazione: ne ritroviamo traccia infatti nei suoi elaborati. All’epoca partecipa a diverse collettive e ottiene attestati e segnalazioni. Nel 1988 si trasferisce a Bentivoglio, nella Bassa Bolognese, dove tra le atmosfere nebbiose e la pianura infinita continua l’opera pittorica, arricchendosi di nuove tonalità e impressioni che riporta con fantasia sulle tele e sui cartoni. Dal 1991 vive a Bologna, dove approfondisce la conoscenza della pittura dei maestri come il Guercino, i Carracci, Guido Reni, Morandi, ecc…  

La città ricca di fermenti culturali gli offre la possibilità di partecipare a diverse manifestazioni, mostre collettive e personali di pittura, lo rende autore di pagine di grafica, copertine di libri e opuscoli, locandine per diversi autori ed eventi culturali, in concomitanza con la sua continua attività pittorica, per la quale conserva la scrupolosa e particolare ricercatezza di nuove tematiche pittoriche, che gli valgono un’intensa serie di recensioni da parte di nomi di grande livello nel panorama culturale bolognese e italiano. Dagli anni 2000 è presente in diversi cataloghi nazionali, tra i quali il Catalogo Artisti Mondadori (CAM), già in diverse edizioni.

Molte sue opere sono presenti in collezioni private sia in Italia che all’estero e in collezioni museali italiane. Ha esposto in mostre collettive e personali a livello internazionale. In specie nei paesi scandinavi, dove ha realizzato la recentissima mostra nella capitale svedese di Stoccolma. Per l’Università di Bologna collabora con la Festa Internazionale della Storia. Il catalogo personale “Colore, Mondo”, curato da Beatrice Buscaroli, è stato pubblicato dalla Casa Editrice Minerva di Bologna nel 2014

 

Ils on dit

Un clima exotique

“La première chose qui frappe des oeuvres de Maurizio Caruso sont
les couleurs. Qu’il s’agisse des traits des visages, en prevalence
féminins, des animaux ou des objets, les figures fantasaieuses semblent
etre le résultat de couleurs qui, les unes, après et avec les
autres, à tasseau comme si elles avaient une mémoire ancestrale
du moisaique se cherchent et se composent de manière à ce que,
si seules, elles n’avaient pas de sens , ensemble elles en acquièrent
un définitif.” G. Lauretano

Une main et des couleurs reconnaissables
“… En apparence , le oeuvres vivent de citations cultivées,
répétitives.L’allusion à la Sececession Autrichienne
menée par Gustav Klimt è irrésistible. Les tasseaux des
mosaiques en blanc et noir ainsi qu’en couleurs chaudes comme le rouge,
l’orange et l’ocre agrémentés par des touches savantes
de bleu et de vert se recomposent en un champ harmonique de couleurs nettes
dont les accostements pourraient inspirer la créativité de Ottavio
Missoni ….”
Zara Finzi

Les Dessins et les couleurs de Maurizio Caruso
“…Maurizio Caruso présente une peinture tout à fait
personnelle, la où son regard intime scrute le monde de la vie, des choses
existentes e de celles qu’ une “fantasia” d’imagination
crèe,rêve, perception par laquelle il exprime ses visions intérieurs,
en cherchant d’identifier le socle spirituel de la vie…”
Filippo Finardi

Maurizio Caruso: l’invention onirique du realisme
“ Et si la volonté onirique qui guide la main de l’auteur renvoyait
, dans les oeuvres en acrylique et acquerelle, a des suggestions qu’on
retrouve dans les oeuvres de De Chirico, la puissance de la masse de couleur,
l’impact visiuel fort qui, comme dans Bam (prima del boato [avant le grondement]),distingue
les figures en premier plan rappele la scansion des masses de Salvatore Fiume,
sur les traces d’une recherche de l’exotique, qui à travers
les avant-gardes, arrive à travers son oeuvre à ces fiures négroides
de la Nubie….”

Stefano Benassi
“… Si sente, guardando queste opere di Maurizio Caruso, scosse da
misteriose pulsioni, che la definizione o la pace formale finirebbero per interrompere
quel flusso di inquietudini che Caruso porta in sé, testimone inquieto
di giorni inquietanti”

Raoul Grassilli
une couleur vivace et sérissime
“ Comme si une synthèse entre des cultures diverses et distantes,
et le long de la gallerie des visages féminins arabes et indiens ou croqués
par un Klimt ivre de futurisme, ce qui emerge en premier plan, dans la transparence
immediate du geste, fusse de la la mystérieuse racine qui vainc le temps.”
Davide Rondoni

Il castello di Salemi
“…l’élément chromatique a une fonction diachronique,
représente l’ècoulement du temps, le flux de la vie humaine,
l’alternance des saisons, l’éternel devenir qui, pourtant,
ne heurte pas la chaude couleur de la pierre du manoir médiéval
qui domine la ville ”
Rosanna Sanfilippo

“…une capacité remarquable du trait e de l’usage équilibré
des couleurs …compositions harmonieuses qui résolvent l’exigence
des géometries “contrôlées”. Les techniques diversifiées…habilement
mélangées , semblent etre un écho de ses choix thématiques:
les cultures qui se confrontent…”
Franchino Falsetti

“…personalité bien définie dans la composition de ses
tableaux dans lesquels se rencontrent et s’entrecroisent tant d’éléments
figuratifs différents… … Veine narrative séduisante
qui utilise des traits iconographique de saveur orientale.”
Daniela Bellotti

“… Dans ses cadres on découvre ube richesse énorme de
couleurs et de formes, une émotionalité dominante de l’artiste
qui confirme le portait photographique. …Caruso est un athlète émotionel
des couleurs qu’il domine par une hamonie chromatique...”
GIlbert Kruft

Les reportages et les interviews sur les télévisions:
Nuovarete, San Marino RTV, Varese sat dans le programme “L’Italia
di Di Pre”

Il est apparu sue les journeaux:
Il resto del carlino, Repubblica, Il domani, Il giornale del Belice,Il giornale
di Sicilia

Ses nouvelles sur la Toile:
Feedlist, Teknemedia, Alimentahes, Exibart, Circus

Note biografique
Maurizio Caruso est né le 23 septembre 1957 dans un hameau, Parantoro,
dans la petite ville de Montalto Uffogo, aux pieds de la chaine montagneuse
des côtes de la province de Cosenza.
Il se dédie à la peinture depuis toujours, et enfant, il déssine
partout, croque, laisse son signe e, n’ayant pas assez d’argent pour
le papier à dessins, il utilise tout ce qu’il trouve y compris le
papier d’emballage du pain.
Après le collége, il fréquente le lycée Artistique
de Cosenza où il se fait remarquer par les couleurs et la fantaisie qui
perçe dans les devoirs pittoriques qui lui sont assignés ainsi
que par sa participation aux expositions collectives avec ses condisciples
A terme de ses études artisiques, il part pour Padoue pour des raisons
de travail, il fréquente la voisine Venise e du vrai il en dessine les
beauté du paysage, en privilégiant l’acquarelle et le charbon.

Plus tard, il se déplace à Florence où il participe à
différent concours d’art graphique. Pour une période il vit
à Massa et à Cararre sur la riviere Apouane où il fréquente
le milieu académique et intègre le groupe de sculpture de Massimo
Testa de Asti et de Corrado Guderzo de Gènes.
En 1988, il arrive a Bologne où il cultive la connaissnce des grands
maitres que furent le Guercino, les Varracci, Guido Reni et Giorgio Morandi.

A partir de l’an 2000 il signe la couverture de la revue de poésie
“Parole”, du groupe poétique “ Laboratorio di Parole”
( laboratoires des mots) et il est présent dans l’anthologie publiée
par le groupe sous les presses de Pendragon, Décembre 2005.
Il participe à de nombreuses manifestations et expositions collectives
ainsi que des personneles , il est ‘auteur de pages graphiques, de couvertures
de livres et brochures, d’affiches pour une varétés d’auteurs
et d’évènements culturels. Il continue son activité
par une recherche scupuleuse de nouveaux thèmes pictoriques qui lui valent
des critiquent bénévoles de bien de noms importants de la scène
culturelle Bolognaise et Italienne.

 



Shqipe - Biografia


Mauricio Karuzo ka lindur më 23 shtator 1957 në një fraksion të vogël në Montalto Uffugo, më saktësisht Parantoro, vend ky që gjendet në rrëzë të vargut bregdetar të provincës së Kozencës në Kalabri. Që në fëmijëri i është përkushtuar pikturës, duke filluar që të vizatonte kudo, të bënte skica, të linte shenja dhe duke qenë se nuk kishte para as për telajot e as për fletët e vizatimit, përdorte gjithçka që mund të përdorej: gjer edhe letrat për të mbështjellë bukën. Mbas shkollës tetë-vjeçare regjistrohet dhe ndjek Liceun Artistik Shtetëror të Kozencës ku bie në sy për ngjyrat dhe fantazinë pjellore që shfaq në punimet e tij në pikturë dhe merr pjesë në ekspozita kolektive me studentë të tjerë. Mbas përfundimit të studimeve artistike transferohet në Padova për motive pune, shkon shpesh në Venecia dhe vizaton për së gjalli peisazhet e bukura duke preferuar teknikën me akuarel dhe karbon. Më pas transferohet në Firence ku merr pjesë në disa konkurse grafike. Gjatë viteve tetëdhetë transferohet për një periudhë kohe në bregdetin Apuan dhe banon si në Masa ashtu edhe në Karrara ku frekuenton ambientin akademik dhe bashkohet me grupin e skulpturës së Masimo Testës nga Asti dhe Korrado Gudercos nga Gjenova. Nga 1988 transferohet në Bolonjë ku thellon njohjen e pikturës së mjeshtrave si Guerçino, Karraçëve, Guido Renit, Morandit, etj…. Nga 2000 firmos si grafist kopertinën e revistës me poezi “Parole” të grupit poetik Laboratori i Fjalëve dhe është i pranishëm në antologjinë poetike të tyre shtypur nga Pendragon në dhjetor 2005. Merr pjesë në manifestime të ndryshme si në nivel kombëtar ashtu edhe ndërkombëtar si ekspozita kolektive dhe personale pikture, është autor faqesh grafike, kopertina librash, pllakate për autorë të ndryshëm dhe për ngjarje kulturore institucionale dhe vijon aktivitetin e tij duke kërkuar gjithmonë të thellohet në tematikat e reja piktoreske, gjë që e bën të vlerësohet me një sërë reçensionesh nga emra me nivel të lartë të panoramës kulturore bolonjeze dhe italiane.

Kanë shkruar për të ….

 

Një klimë ekzotike

“gjëja e parë që të godet nga veprat e Mauricio Karuzos janë ngjyrat. Edhe kur bëhet fjalë për fytyra (kryesisht femërore), apo kafshë apo sende dhe peisazhe, figuracionet e tij me shumë fantazi duket sikur janë rezultate ngjyrash e ngjyrash, që pak nga pak, sikur të kishin një kujtim të vjetër të mozaikut, kërkojnë njëra-tjetrën dhe plotësohen; sikur vetëm të mos kishin kuptim por që së bashku marrin një kuptim përfundimtar….”.

 

Prof. G. Lauretano

 

Trajta dhe ngjyra që dallohen menjëherë “….Në dukje veprat janë të ngjizura me citime të larta, të përsëritura. I fortë është edhe aluzioni i seçesionit austriak, e veçanërisht i Gustav Klimtit. Copëzat e mozaikut në bardh e zi dhe në ngjyrat e ngrohta (e kuqe, portokalli, okër me pak jeshil e blu) bashkohen në një sfond harmonik ngjyrash të pastra, nga të cilat disa syresh do frymëzonin krijimtarinë e Otavio Misonit …”

 

Prof. Zara Finzi


Vizatimet dhe ngjyrat e Mauricio Karuzos

“…Mauricio Karuzo na paraqet një pikturë tërësisht personale ku syri i tij intim hulumton botën e jetës, të gjërave ekzistuese e të atyre të krijuara nga një fantazi imagjinate, ëndrre, perceptimi, nëpërmjet së cilës shpreh këndvështrimet e tij të brendëshme, duke kërkuar të diktojë thelbin shpirtëror të jetës …”

 

Prof. F. Finardi

 


Mauricio Karuzo: shpikja ëndërrimtare e realizmit “edhe në qoftë se vullneti ëndërrimtar që udhëheq dorën e piktorit në veprat me akrelik dhe tempera të shpie te sugjestimet që mund të gjejmë te De Kiriko, fuqia e masës së ngjyrës, goditja e fortë vizive që në disa vepra si një bam (përpara shpërthimit), dallon figurat, në plan të parë të kujton skansionimin e masave të Salvatore Fiumes, mbi gjurmët e një eksperience kërkimore të ekzotikes, e cila që nga avanguardjet u vjen nëpërmjet veprës së tij këtyre figurave negroide të Nubias….”

 

Prof. Stefano  Benassi

 


Mauricios
“….Ndjehet, duke parë këto vepra të Mauricio Karuzos të përshkuara nga pulsione të mistershme, që përkufizimi apo paqja formale do të bënin që të ndërprihej ai fluks shqetësimesh që Karuzo mbart në vetëvete, dëshmitar i shqetësuar ditësh të mundimshme.”

Maestro Raoul Grassilli




Një ngjyrë e gjallë dhe shumë serioze


“Ashtu sikur në një përmbledhje midis kulturash të ndryshme e të largëta, përgjatë galerisë së fytyrave femërore arabeske apo indiane apo të trajtuara nga një Klimt i dehur me futurizëm, ajo që del në plan të parë, në transparencën e menjëhershme të gjestit, të ishte rrënja e mistershme e jetës që e mund kohën”

 

Prof. Davide Rondoni

 


Kështjella e Salemit

 

“…elementi kromatik ka funksion diakronik, paraqet kalimin e kohës, rrjedhjen e jetës së njerëzve, alternimin e stinëve, të ardhmen e përhershme që, gjithsesi, nuk bie ndesh me ngjyrën e ngrohtë të gurit të mënyrës mesjetare që mbizotëron qytetin …”

 

Poetesha Rosanna Sanfilippo

 

“…aftësi e dallueshme e trajtës së shenjës dhe e përdorimit të ekuilibruar të ngjyrës … … kompozime të harmonishme që zgjidhin nevojën e gjeometrive “të kontrolluara”. Teknikat e ndryshme … të përziera me mjeshtri, duken sikur ciflosin përzgjedhjet e tij tematike …”

 

Prof. Franchino Falsetti



“….personalitet i theksuar në kompozimin e pikturave të tij ku takohen e gërshetohen elementë të shumfishtë e të ndryshëm figurativë. … Venë narrative tërheqëse në përdorimin e trajtave ikonografike me shije orientale.”

 

Prof. Daniela Bellotti

 



Mikut të çmuar Mauricio Karuzo


Mauricio Karuzo na shpie në një udhëtim mistik në zemrën e fantazisë së gjenialitetit të tij që me pamjen e shumëllojshmërisë, herë mistike e herë gazmore, evokon misterin dhe na shfaq botën e ëndërrimeve të tij. Na transporton në zbulimin e një universi që është i ndrydhur në vetë dëshirat tona. Çdo vepër frut i magjisë geniale të krijuesit të saj, në unicitetin e saj është në të vërtetë një copëz e afreskos së madhe që celebron jetën në shumëllojshmërinë e dimensioneve të saj, në një bashkësi ngjyrash të ndezura, verbuese dhe ku një lum i përjetshëm, simbol i kohës që kalon, përshkon historinë e ndjeshme të artit të njerëzimit.


Princesha Martha Nassibou




Mauricios.....

Te Karuzo karakteristika që mbi të gjitha më godet në pikturën e tij aspak karnavaleske apo të çuditshme, përkundrazi dramatike, aq fort dramatike sa më e ndezur e më e fortë është ngjyra që e cilëson: në pikturat e tij, ndërmjet asaj vorbulle lëvizjeje të fragmentuar e marramendëse, ajo që shpesh izolohet e merr vlerë dhe simbol, është pikërisht figura e një gruaje apo i një burri: e thjeshtë, e pastër, esenciale, aq esenciale saqë shpesh është monokromatike. Një figurë esenciale, shtatore, me sytë e ngulur që vështrojnë larg. Është gjithmonë e rrezikshme që nga këto konsiderime të krijosh një mendim mbi njeriun dhe mbi njerëzoren, por gjithësesi një mendim dua t’ua shtie në mendje, ashtu sikundër këto kuadro të Karuzos ma shtien në mendje edhe mua vetë: kontrasti ndërmjet fytyrave dhe poliedricitetit të formave, të ngjyrave, të lëvizjeve, të valëve që u rrijnë përreth është aq i qartë sa që pastërtia dhe “hajthmëria” e secilës fytyrë kthehen gati në një paralajmërim, një tërheqe vëmendjeje, si të thuash: bota jonë moderne na ofron mijëra e mijëra nxitje, impute, simbole, lëvizje, shpërqëndrime, por shihni, konsideroni atë që mbetet akoma esenziale te njeriu, ç’është vërtet e rëndësishme dhe e pazëvendësueshme që del në pah: fytyrat e njerëzve tanë të afërm. Ç’mbetet janë vetëm valë që shkojnë.


Dr. Luca Nannipieri




Mesazhi i Artit të Mauricio Karuzos


“Kthimi në heraklitas përzier me mesazhe kristiane dhe pikturuar me ngjyra që të kujtojnë ato të Van Gogut: kështu do ta përkufizoja shkurt Pikturën e Mauricio Karuzos (gërma e madhe e shtypit është e domosdoshme duke konsideruar nivelin e Artistit) . Kërkime formash që shprehin pikërisht të qënit në të ardhmen (ja pikërisht Herakliti) me trajta të sinqerta e të vendosura që përpiqen – duke ia dalë më së miri – të përfshijnë spektatorin në çdo kuadër, duke e bërë atë pjestar të një kërkimi ekspresiv që tejkalon shpesh çdo rregull, duke sublimuar në këtë mënyrë pikturën dhe duke transformuar kështu kërkimin në Kërkim. Pra, siç do të thoshte Juan Arias, “e vërteta jote? Jo, e Vërteta. Le ta kërkojmë pra së bashku. Tënden mbaje”. Ky më duket “mesazhi” kryesor që na drejton Arti i Mauricio Karuzos. Dhe nuk është pak.”.


Dr. Alessandro Tonarelli




“Kujtime dhe ëndërrime”


Mauricio, që prej disa vjetësh tashmë, e kam rigjetur nëpërmjet ekspozitave të tij, dhe kam rigjetur te ai atë mënyrë të ndërtimit me ëndrra. Në atë epokë ai sapo kishte ndërmarrë si me ndroje rrugën e tij në mënyrë gati të pandërgjegjshme; ndërsa sot ajo është më e plotë, më e ndjerë, me vetëdije e me një lehtësi të zhvilluar të të ndjerit. Veprat e tij të para, sigurisht më të dlira, i lanë vendin këtyre të rejave, ku Karuzo merr në penelat e tij jo vetëm ngjyrat por edhe një dozë të rëndësishme të ëndërrimit të tij që hidhet në telajo duke e përmbytur, duke transformuar peisazhet e tij dhe vendet reale, në udhëtime nëpër vende të largëta brenda kujtesës dhe vizioneve ëndërrimtare të secilit. Karuzo, në këtë mënyrë, na bën që të marrim pjesë aktivisht në zbulimin e hapësirës së interesuar nga ngjyra, dhe na propozon, edhe përtej kufijëve të telajos, kërkimin e vazhdimësisë së saj ideale, në atë përzgjatje të ëndrrës në të cilën të gjithë ne, po të duam, mund të imagjinojmë vijimin e saj apo tonin personal.


Gjenovë 30 janar 2008.


Prof. Corrado Guderzo




Firence, Mauricio Karuzos

Element i fuqishëm në pikturën poetike të Mauricio Karuzos është ngjyra, e dhunëshme për energjinë jetësore që shpreh e që modelohet në forma e figura të shpirtëruara, që shquhen pikërisht për ngjyrat e forta, tensionet e ndritëshme, hera-herës verbuese, agresive, gjithmonë të hareshme e gazmore, në timbrat e gjalla, të ngrohta, që shfaqen në mënyrë të menjëherëshme. Është një lojë figurative, një asemblazh copëzash që shfaqen në pranitë e evokuara nga civilitete universale të qënies, në përndezje të habitshme dhe të guximshme të atyre përzierjeve vërtet të pazakonshme, midis ambienteve dhe krijesave që ndëreagojnë e që burojnë nga një frymëzim i thellë. Harlisja e ngjyrave krijon kështu një gjuhë personale dhe origjinale mbi telajo në një kaleidoskop të gjallëruar që të përfshin me evokacionet e profileve shpesh herë sensuale dhe joshëse, për emocionet e gjalla që lindin gjithmonë nga një takim i shqisave, që është në të njëjtën kohë konkret dhe fantazioz, siç është pikërisht edhe shpërthimi i vibracioneve të tij elokuente dhe sekrete.


Prof. Paola Lucarini Poggi




Përralla në peshtaf


Krijimtaria nxjerr gjithmonë shenja, forma, dekorime, hapësira …. Në pikturën e Mauricio Karuzos, emocioni dhe fantazia na përfshijnë si udhëtarë nëpër rrugë skenike imagjinare. Lindur në Kalabri në ’73-shin ai bën pjesë në atë avanguardje kolektive që ndjen, së bashku me artistë të tjerë si Giovanni Apreda, Enrico Meo, Mimmo Legato, Salva
tore Russo, frymën e një shpërthimi artistik revolucionar. Avanguardje e cila, e lodhur nga palëvizshmëria e vuajtur e historisë merdionale, dhe e ushqyer nga proza e Korrado Alvaros, apo nga poetika e F. A. Costabiles, shtyn drejt të rejave artistike në gjurmët e Mjeshtrave më përfaqësues si Aldo Turchiaro eksplorator i metafizikës së Karrasë dhe të realizmit ekspresiv të Gutuzos. Lëvizje artistike që ndërpritet pasi të rinjtë e Kalabrisë gjejnë, secili hapësirën e vetë artistike dhe një vendosje origjinale përkatëse. Gjithsesi ndarje me të shkuarën, eksperimentim personal dhe autentik. Në rastin specifik, Mauricio Karuzo zëvendëson apo i shton peisazhit natyror të jugut, plot me diell e me det, prekjen e një fantazie të shfrenuar të ruajtur në vetëvete në mënyrë aq origjinale, dhe që e nxjerr artistikisht në ekstrem gjersa kthehet në një botë surreale, intime dhe të vetmuar. Në artin e Mauricio Karuzos, fillimisht, të godet ngjyra. Alkmi e mistershme që përshkon dhe rievokon në shpirt përrallat e bukra që tregoheshin gjatë netëve me hënë. Përralla të ruajtura në peshtafin e kujtesës së një fëmijërie të jetuar në bregdetin kalabrez.

Prof. Rosa Maria Ancona





Kritika për inagurimin e ekspozitës personale të pikturës në Trapani më 17/05/2008

Mauricio Karuzo krijon brenda perimetrit të telajove të tij, një teknikë me ngjyrime të ndritëshme. Mauricio do të rikrijojë një mit të ditëve tona të etur për një "verum" poetike që të tejkalojë kontraditat e të përditshmes; të një dashurie që shndrrit gjithmonë gjer në përjetësi. Këtë të vërtetë ai në fragmente e zbulon sidomos në trupin e grave me fytyra gati enigmatike. Fytyra melankonike që duket sikur dalin nga ndonjë mozaik, që me gjithë ëmbëlsinë e tyre mbartin një shprehje ankthi. Nga kushtet shoqërore të ngarkuara me probleme që artisti i ndjen thellësisht, ai nxjerr në telajot e tij figura pemësh, por edhe zogjsh, sikundër edhe figura njerëzore të përshkuara nga gëzimi i jetës. I shenjtë është erosi për Mauricion siç është e shenjtë edhe dhimbja, mjafton të shohësh të kaltrën, portokallinë, të verdhën, për të ndjerë pafajësinë e jetës; duhet ndalur vështrimi mbi ngjyrat që duken copëzat e një mozaiku, por në të njëjtën kohë edhe duke menduar maskën e një arlekini për të kuptuar menjëherë vajtimin e heshtur të mendimeve të tij. Është e mbarsur me përshpirtmëri kjo pkturë me timbra sensuale. Aty pulson jeta me shkëlqimin e ngjyrave: të kuqe, të verdhë, blu, të kaltër, jeshile. Janë këto ngjyrat e vërtetësisë së pikturës.


Dr. Antonella Barbera




Mauricio Karuzos


Nuk e kam parë kurrë Mauricio Karuzon, edhe as kurrë nuk do ta shoh në "farkën e tij të artit" në Bolonjë, ndërmjet pikturave të tij të varura në mur apo të shpërndara tek tuk në të gjitha cepat e studio-punishtes në mes të tubetave gjysëm të zbrazur të ngjyrave, penelëve, lapsave, shishkave me bojë kine, telajove, fletëve prej letre e kartoni me masa të ndryshme që gjenden të hedhura ngado së bashku me mjetet e punës…, gjithsesi me ndihmën e fantazisë time arrij ta imagjinoj të ulur në tavolinën e punës për të vizatuar apo pikturuar mbi një telajo apo mbi një fletë vizatimi, besnik i impenjimit të tij kompozues, me aftësinë që e shquan, duke u përpjekur që të lindë një vepër të re arti. Veprat e tij që këtu të gjithë mund t’i admirojmë për së gjalli, për herë të parë i kam parë duke shfletuar faqet e katalogut të tij "NGJYRAT E HESHTJES " botuar në dhjetor të 2006-ës. Duke vëzhguar veprat e tij, gati në mënyrë të pavetëdijëshme, m’u desh të bëja shumë hapa mbrapsht në kohë: "Udhëtim në Egjipt", "Harqet në Rabat", "Migrim", "Akropoli", "Scopello",
"Salemi", por sidomos "Ahu Nau Nau në Anakena" ndërmjet Moaizëve të ishullit të Pashkës. Një udhëtim në kohë e në hapësirë nëpërmjet të cilit munda të admiroj peisazhe gjithë ngjyrë që duket sikur dalin nga kujtimet e një ëndrre të shqetësuar dhe në të njëjtën kohë irreale. Mjeti i pikturës është ngjyra, si fund dhe linjë. Artisti përdor ngjyrat e pastra: akrelik apo tempera dhe gati me dhunë kromatike transformon në vepër arti frutet e fantazisë së tij, fytyra të transfiguruara, peisazhe irreale të ëndërruara kushedi ku e kur, copëza mendimesh të cilave u jep formë dhe ngjyrë falë eksperiencës së tij më shumë se tridhjetëvjeçare. Ajo që ka rëndësi për Mauricio Karuzon është t’i japë intensitet veprës nëpërmjet përforcimit progresiv të impresioneve kromatike: ngjyra si shprehje e një ndjenje për të ruajtur brenda vetes gjithë forcën shprehëse.

 

Poeti dhe shkrimtari Vito Lumia


Kanë transmetuar shërbime dhe intervista mbi të: Nuovarete, San Marino RTV, Varese sat në programin “L’Italia di Di  Pre”, Toscana tv di Fabrizio Borghini

 

Artikuj mbi të kanë dalë edhe në gazetat: Il resto del carlino, Repubblica, Il Domani, Il giornale del Belice, Il giornale di Sicilia, Il Tirreno, Il Corriere della sera, La Nazione, Corriere fiorentino, Art Journal.


Lajme mbi të janë shfaqur edhe në sitet web: Feedlist, Teknemedia, Alimentahes, Exibart, Circus etj…





ABOUT HIM


An exotic bend

“ the first thing that comes out from Maurizio Caruso’s works are colors. Be them faces (predominently females) , animals or nature morte and panoramas, his drawings are full of fantasies that seem to be the outcome of colors and colors that are adding on one another , as if they got a kind of ancestrals memories of mosaics, they search and compose on themselves; so that, while alone they are without meaning, taken together they acquire a significance that is final….. . “ G. Laurentano


Recognizable traits and colors
“… Apparently the paintings live on learned and repeated quotations. The inuendos relie forcefully bent on the Austrian Secession, particularily on Gustav Klimt’s masterpieces.The boards, in black and white mosaics, heated by oranges, reds, ocrhes, enhanced by a clever use of green and blue patches are recomposed in a harmony of cleancut colors, that have mixes that could be inspiring for Ottavio Missoni’s creativity…..” Zara Finzi

Maurizio Caruso’s colors and drawings
“…Maurizio Caruso presents a thoroughly personal painting model, where his inner eye explores the world of life, of existing things and of what that comes out of an imagefull fantasia, from dreamsor, perceptions that expresses his inner visions that are trying to pinpoint the spiritual bottom of life” Filippo Finardi

Maurizio Caruso: the oniric invention of realism
“What if the oniric will that drives the hand of the author refers, in the acrylic and tempera works, to suggestetion that are to be found in De Chirico’s works, the power of the colors mass, the strong visual impact that, in some works, like in Bam (prima del boato [before the rumble]), marks the figures in the forefront, recalling the scan of forms in salvatore Fiume’s, on the records of a search of the exotic, where the avant-garde, comes trough these works from the negroids sculptures of Nubia “… Stefano Benassi

Mysterious pulsions , of which, definition or formal peace of mind, would terminate the flux of anguish that Caruso carries in his innerself,an unsettled witness of unsettlings days” Raoul Grassilli

A lively and thoughtfull color
“As in a synthesis between diverses and distants cultures, running along a gallery of arabics and indians feminines portraits, drawned by a Klimt intoxicated of futurisn, what emerges in the forefront, in the ready ingenuity of the gesture, is, of life, the mysterious root that vanquishes time.” Davide Rondoni

Salemi’s castle
“…the chromatic element has a diachronic function, represents the flow of time, the flowing of human life, the swith of seasons, the eternal becoming that, anyway, doees not clash with the warm colors of the stones of the middle-age manor that dominates the town…” Rosanna Sanfilippo

“…the noteworthy power of the traits and a balanced use of colors….harmonious composition that satisfies the need of “controlled” geometries. The various techniques…. knowlingly mingled, seem to be an echo of his thematic choices: cultures in comunication…” Franchino Falsetti

“…a well defined personality in his way of composing his boards in which are met and entwined many diverses imageries…. A seductive veneer that uses an oriental flavored iconography.” Daniela Bellotti

“… In his paintings, an extreme richness can be uncovered in colors and forms , a domineering emotionality of the artist that underpins the photographic picture… Carusa is an emotional athlete of colors, a master of chromatic harmonies…” GIlbert Kruft

They broadcasted about him:
Nuovarete, San Marino RTV, Varese sat in the feature “L’Italia di Di Pre”

On newspapers:
Il resto del carlino, Repubblica, Il domani, Il giornale del Belice, Il giornale di Sicilia

On the Web:
Feedlist, Teknemedia, Alimentahes, Exibart, Circus




Biographical notes

Maurizio Caruso was born on September 23th 1957 in a tiny hamlet of Montalto Uffugo, Parantoro to be precise, a town at the piedmont of the coastal mountain range in Cosenza province’s countryside , Italy.
He paints since time immemorial, from childhood, he draws everywhere, spatters, leaves his marks and , as he did not have the money to buy paper sheets, he uses anything that can be used: even the bread wrapping .
After junior high chool he went to the Liceo artistico statale of Cosenza ( an art vocational school) were he puts his marks and his feverish fantasy that he unleashes in of schoolìs painting assignments while partecipating in thr to exhibitions with fellow students.
After his art diploma, he moves to Padua for work, hangs out in nearby Venice were he paints the panorama’s beauty , glowing in the watercolor and the charcoal technique.
Later he moves to Florence were he ran in some design contests. Then, for a while, during the eighties, he lived in the north-west of Tuscany , on the Riviera Apuana of Byron’s memomories, where he settled in Carrara as well as in Massa where he came to be part of the accademia; there he was among Massimo Testa and Corrado Guderzo Genova’s Group. In 1988, he moves to Bologna where he learns the techniques of all-times masters like Guercino, the Carraccis, Guido Reni, Morandi, etc..
Since 2000, he authors, as a designer, the frontpage of the poetry magazine “Parole”, featuring the poets group “Laboratorio di Parole” (the words workshop) . Some of his poems are found in the “laboratorio di parole” anthology published by Pendragon, Bologna, December 2005. He have participated in many personnal and collective exhibitions , he authors design pages, books and phamphlets covers, posters for other artists as well as for cultural events. He is continuing his work searching for new painting themes, an endeavour that have brought quite a number of reviews from high-flying names in Bologna’s and Italy’s cultural arena

 

 

 


SOBRE EL

Maurizio Caruso, nace el 23 de septiembre de 1957 en una pequeña parte de Montalvo Uffugo, Parantoro exactamente, a pie de la cadena costera en la provincia de Cosenza.
Se dedica a la pintura desde siempre, comienza desde pequeño realizando habitualmente bocetos en cualquier parte, deja el seño y sin tener mucho dinero para los folios, utiliza todo aquello que pude ser utilizado: incluso el papel que envuelve el pan.

Más tarde, se inscribe en la escuela media y frecuenta el bachillerato artístico estatal de Cosenza, donde se da a conocer por los colores y la fantasía ferviente que despide en la pintura que realiza, y participando en la colectiva con las de los otros estudiantes.

Terminados los estudios artísticos se transfiere por motivos de trabajo a Pádova, frecuenta la vecina Venecia y diseña las bellezas paisajísticas, apreciando la técnica de la acuarela y carboncillo.

Enseguida se traslada a Florencia donde participa en algunos cursos de gráfica. Se trasfiere por un periodo, en los años ochenta, a la rivera Apuana habitando tanto en Massa como en Carrara donde frecuenta el ambiente académico y se une al grupo de escultura de Massimo Testa d’Asti, y Corrado Guderzo de Génova.
En 1988 se traslada a Bolonia donde profundiza en los conocimientos de la pintura con maestros como el Guercino, los Carracci Guido Reni, Morandi…
En 2000 firma la cover como gráfico de la revista de poesía: “Parole” (Palabras), del grupo poético Laboratorio de Parole (Laboratorio de Palabras), y es presentado en la antología poética de los mismos, publica en Pendragon en diciembre de 2005.
Participa en diversas esposicion y muestras colectivas y personales de pintura, es autor de páginas de gráfica, portadas de libros y folletos, ejemplo para diversos autores y eventos culturales, continuando su actividad con escrupulosa y particular búsqueda de nuevas técnicas pictóricas que le sirven una intensa serie de reseñas de nombres con gran nivel en el panorama cultural boloñés e italiano.




Han escrito de el…


Un clima exótico
“La primera cosa que impacta de las obras de Maurizio Caruso son los colores, ya sea tratándose de rostros (normalmente femeninos), de animales o de paisajes, sus fascinaciones figurativas parecen ser el resultado de colores y colores a teselas, que tenían casi una memoria ancestral del mosaico, se buscan y se componen; por lo que si por sí mismos no tenían sentido, junto a los otros adquieren uno definitivo…” G. Lauretano

Trazo y colores inmediatamente reconocibles.
“… en apariencia las obras viven de citaciones repetitivas. Prepotente la alusión a la Secesión Austriaca y en especial a Gustav Klimt. El tejer musive en blanco y negro y los colores cálidos (rojo, naranja, ocres con sabios toques de verde y azul) Se recomponen en una pintura armónica de colores limpios de los que acercan a inspirar la creatividad de Octavio Missoni…” Zara Finzi

Los diseños y los colores de Mauricio Caruso
“… Maurizio Caruso nos presenta una pintura totalmente personal, donde su ojo intimo escudriña el mundo de la vida, de las cosas existentes y de aquellas creadas de una fantasía de imaginación, sueño, percepción con la cual exprime las propias visiones interiores, buscando individualizar el fondo espiritual de la vida…” Filippo Finardi

Maurizio Caruso: la invención onírica del realismo
“y si la voluntad onírica que guía la mano del autor devuelve en las obras de acrílico y témpera a las sugerencias que podemos reencontrar en De Chirico, la potencia de la masa de colores, el impacto visual fuerte que, en algunas obras, como en BAM (antes del estruendo), marca las figuras en primer plano, reclama la división de las masas de Salvatore Fiume, sobre las huellas de una experiencia de búsqueda de lo exótico, que, de la vanguardia, llega a través de su obra a estas figuras negroides de la Nubia…” Stefano Benassi

“… Se siente, mirando estas obras de Maurizio Caruso, sacudidas de misteriosas pulsiones, que la definición o la paz formal acabarían por interrumpir aquel flujo de inquietudes que Caruso lleva en sí testimonio inquieto de días inquietantes” Raoul Grassilli

Un color vivaz y muy serio
“Como si en una síntesis entre culturas diversas y distantes y durante la galería de rostros femeninos arabescos o indianos o trazados de un Klimt ebrio de futurismo, aquel que emerge en primer plano, en la inmediata transparencia del gesto, fuese de la vida la misteriosa raíz que vence el tiempo” Davide Rondoni

El castillo de Salemi
“…El elemento cromático tiene función diacrónica, representa el resbalar del tiempo, el fluir de la vida de los hombres, la alternancia de las estaciones, el eterno devenir que, no choca con el cálido color de la piedra de modo medieval que domina la ciudad…” Rosanna Sanfilippo


“… notable capacidad del seño y del uso equilibrado del color… composiciones armoniosas que resuelven la exigencia de la geometría “controlada”. Las diferentes técnicas …hábilmente mezcladas, parecen quebrar su tema elegido…” Franchino Falsetti

“…personalidad bien definida que componen sus tablas en las cuales se definen muchos elementos figurativos diversos… Vena narrativa cautivante con uso de trazos iconográficos de saber oriental.” Daniela Bellotti




Han trasmitido servicios y entrevistas sobre el:
Nuovarete, San Marino RTV, Verese sat en el programa “L’italia di Di pre”

Artículos sobre él, publicado en los periódicos:
Il resto del carlino, Repubblica, Il domani, Il giornale del Belice, Il giornale di Sicilia

Noticias sobre él que han publicado en Internet:
Feedlist, Teknemedia, Alimentahes, Exibart, Circus


Краткая биография

Краткая биография
М. Карузо родился 23 сентября 1957 года в городке Паранторо у подножья горной гряды Катена Костьера в районе Козенцы. Уже в детстве начал рисовать и рисовал повсюду вплоть на бумаге, в который завёртывали хлеб. После средней школы, закончил Государственный Художественный лицей, в котором участвовал в коллективных выставках с другими студентами. Его картины уже тогда отличались своей цветовой гаммой и бурной фантазией. После окончания лицея перезжает в Падую, а затем в Венецию, где рисует с натуры в основном пейзажи, совершенствуя технику акварели и угля, во Флоренции участвует в нескольких конкурсах. Некоторое время в 80-ые годы живёт на Апуанском побережье сначала в Массе, а затем в Карраре, активно участвуя в мероприятиях Академии Изящных Искусств, входит в группу скульптора Массимо Теста д’Асти и Коррадо Гудерцо из Генуи. С 1988 года живёт в Болонье, где углублённо изучает живопись таких мастеров, как Гуерчино, Карраччи, Гуидо Рени, Моранди и других.
С 2000 года в качестве графика оформляет поэтический журнал « Пароле» (Слова), группы поэзии Лаборатория Пароле, который включён в Анталогию поэтических изданий (декабрь 2005, Пендрагон, Болонья). Состоялось несколько персональных выставок М. Карузо, участвует в коллективных выставках, сотрудничает с издательствами и оформляет графику разных изданий, обложки книг и брошюр, материалы конференций и др.
Работы М. Карузо отличаются творческим поиском и изысканностью новых художественных тем, о чём свидетельствуют отзывы известных лиц культурной жизни Болоньи и Италии.

Интервью с М. Карузо в радиопередачах: Nuovarete, San Marino RTV, Varese sat nel programma “L’Italia di Di Pre”.

Рецензии о его картинах были напечатаны
в газетах: Il resto del carlino, Repubblica, Il domani, Il giornale del Belice,Il giornale di Sicilia;
на сайтах web: Feedlist, Teknemedia, Alimentahes, Exibart, Circus.

О нём пищут

Джанфранко Лауретано:
Экзотическая атмосфера
Первое, что поражает в картинах Маурицио Карузо – это цвета. Как в изображении лиц (преимущественно женских), так и в изображении животных, предметов, пейзажей; его фантастические фигуры кажутся результатом игры света и цвета, цветовые мазки напоминают мозаику, взаимно дополняя друг друга, как если бы каждый сам по себе не имел бы смысла, вместе же приобретают законченность...

Зара Финци:
Сразу узнаваемый почерк и цвета
На первый взгляд картины кажутся повторяющимися изысканными цитатами. Сильна аллюзия на произведения Густава Климта. В художественной ткани переплетаются белый с чёрным, тёплые цвета (красно-оранжевый, охра с вкраплениями зелёного и голубого), создавая чистый гармоничный рисунок, приближаюшийся к цветовой гамме Оттавио Миссони.


Филиппо Финарди:
Рисунки и цвета Маурицио Карузо.
Произведения М. Карузо характеризуются глубоко индивидуальным взглядом на мир, на существующие в нём вещи, которые соседствуют с объектами, созданными авторской фантазией, индивидуальным мироощущением...


Стефано Бенасси
Онирический реализм
... если это онирическое желание, которое движет рукой автора, отсылает нас к акрилике и темпере Де Кирико, то мощь массы цвета, сильное визуальное впечатление некоторых картин с фигурами на первом плане вызывает в памяти Салваторе Фьюме с его поисками экзотического, с его негроидными фигурами Нубии...

Рауль Грассилли:
Глядя на картины Маурицио Карузо, чувствуешь разряды таинственных пульсаций, которые лучше не определять, иначе прервёшь тот поток беспокойства, который Карузо несёт в себе, беспокойный свидетель беспокоящих дней.

Давиде Рондони:
Этот яркий и серьёзный цвет
Как в каком-то синтезе далёких культур, в галерее женских лиц похожих на арабские, или индийские, или с футуристическими чертами женских лиц Климта на первый план выступает в непосредственной чистоте жеста жизнь таинственного происхождения, побеждающая время.

Розанна Санфилиппо:
Замок Салеми
Хроматический элемент имеет диахронную функцию, представляя течение времени, движен ие жизни людей, смену времён года, вечное становление, которое не контрастирует с тёплым цветом средневекового камня, преобладающим в городе...

Франкино Фалсетти:
...значительная способность к знаковому рисунку и уравновешенное использование цвета... гармоничные композиции, которые разрешают потребность «контролированного» геометрического рисунка. Кажется, что разнообразные техники... умело смешанные служат, чтобы определить штрихами его тематический выбор...

Даниела Белотти
... ярко выраженная индивидуальность проявляется в его полотнах, в которых переплетаются многие фигуративные элементы... Способность рассказчика с использованием иконографических черт восточного типа ...





Ein exotischer Bogen

 

"Das Erste was einem an MaurizioCaruso Arbeiten auffällt sind die Farben. Seien es Gesichter (vor allem weibliche), Tiere, Stilleben oder Landschaften, seine Gemälde sind voll von Phantasie, welche eine Ergebnis aus Farben und Farben, die sich einander ergänzen zu scheinen, sind, als ob sie eine Art von uralten Erinnerungen an Mosaiken wären. Sie suchen und ergänzen einander, so dass, während sie getrennt keinen  Sinn ergeben, sie zusammen eine Bedeutung erlangen die letztendlich........" G.Laurentano

 

 

Erkennbar in Strich und Farben

 

 

 

"Es scheint so als ob die Bilder von gelehrten und wiederholten Vorlagen leben. Die Anspielung auf die

Österreichische Sezession, vor allem auf Gustav Klimt`s Meisterwerk, ist unbestritten. Die Bretter, in

schwarzen und weissen Mosaiken, von orange, rot und ocker aufgewärmt, von einem intelligenten Gebrauch

von grünen und blauen Zugaben aufgewertet, werden in einer Harmonie von scharfen Farben wiederzusammen-

gesetzt, in einer Mischung, die von Ottavio Mssoni`s Kreativität inspiriert sein könnte" Zara Finzi

 

 

Maurizio Caruso`s Farben und Gemälde

 

"Maurizio Caruso zeigt ein absolut persönliches Modell von Malerei vor , in welchem sein inneres Auge

die Welt des Lebens,  vorhandenen Sachen und  das was aus einer träumerischen Phantasie herauskommt,

erforscht. In dieser Art drückt er seine innere Ansicht aus - auf der Suche nach dem geistigen Ziel des

Lebens" Filippo Finardi

 

 

Maurizio Caruso: Die traumbildliche Erfindung des Realismus

 

"Sein traumbildlicher Wille führt seine Hand in den Acrylen und den temperafarbenen Werken, die an die

Arbeiten von De Chirico erinnern; der starke visuelle Zusammenstoss in einigen Werken, wie in Bam (prima del

boato = Vor dem Knall), betont die Figuren im Vordergrund und richtet die Aufmerksamkeit auf die Formen in Salvatore Fiume, welche auf der Suche des Exotismus sind, der von der Avantgarde bis zu den negroiden Skulpturen von Nubia reicht...." Stefano Benassi

 

Beim Betrachten der Werke fühlt man das Schlagen von geheimnisvollen Pulsschlägen, von der Defination oder förmlichem Geistesfrieden, die den Strom von Qual beenden, den Caruso in sich selbst trägt, eine ungelöste Anwesenheit von ungelösten Tagen" Raoul Grasselli

 

Eine lebhafte und gedankenverlorene Farbe

 

"Wie eine Zusammenfassung zwischen verschiedenen und fernen Kulturen, die durch eine Galerie,

von arabischen und indischen Frauenporträts läuft, gemalt von einem Klimt, vergiftet von Futurismus, was an der Spitze, durch die sofortige Durchsichtigkeit der Tat, auftaucht, ist der geheimnisvolle Ursprung des Lebens, welcher die Zeit besiegt" Davide Rondoni

 

Das Schloss von Salemi

 

"Das chromatische Element hat eine diachronische Rolle, darstellend den Strom der Zeit, den Strom des Lebens, den Wechsel der Jahreszeiten, das ewige Werden, ohne aber die warmen Farben der Steine des mittelalterlichen Schlosses zu stören, welches die Stadt überragt." Rosanna Sanfilippo

 

Die bemerkenswerte Kraft des Striches und eine ausbalancierte Verwendung der Farben, zeigen eine harmonische Zusammensetzung, welche die Nutzung von kontrollierten Geometrien befriedigt. Die verschiedenen Techniken, gekonnt gemischt, sehen wie ein Echo seiner thematischen Auswahl aus: Kultur und Kommunkation..." Franchino Falsetti

 

Eine gut definierte Persönlichkeit befindet sich ein. Seine malerische Art, wo sich verschiedene Bilder treffen

und verflechten - eine faszinierende Ader die eine orientalische anmutende Ikonographie benutzt" Daniela Bellotto

 

In seinen Gemälden kann man einen riesigen Reichtum an Farben und Formen, eine dominierende Emotionalität

des Künstlers finden, welche das fotografische Bild bestätigt. Caruso ist ein emotioneller Farbathlet- ein Meister der chromatischen Harmonie" Gilbert Kruft

 

 
Ein exotischer Bogen



Biografie

Maurizio Caruso wurde am 23.September 1957 in einem kleinen Ortsteil von Montalfo Uffugo geboren (Parantoro

genauer gesagt, ein Dorf nah der Bergketten der Küste, in der Provinz von Cosenza, Italien.)

Er zeichnet von jeher. In seiner Kindheit malte er überall - da er kein Geld fürs Papier hatte, verwendete er alles

was verfügbar war, sogar das Brotpapier. Nach der Scuola Media, besuchte er das Liceo Artistico Statale von

Cosenza (= eine Kunstschule), wo er seine Fähigkeiten in der Verwendung der Farben und seine ungewöhnliche

Phantasie, in den Schulaufgaben und in den kollektiven Ausstellungen mit seinen Schulkamaraden, zeigte.

Nach seinem Kunstdiplom, zog er, wegen seiner Arbeit, nach Padova. Er verkehrte im nahen Venedig, wo er

die Schönheiten der Landschaft zeichnet - vorwiegen in Wasserfarben und Kohletechnik.

Danach ging er nach fForenz, wo er an einigen Malwettbewerben teilnahm. In den achtziger Jahren wohnte er für kurze Zeit im Nordwesten der Toskana (in Carrara und Massa, an der Riviera Apuana), wo er in den akademischen Kreisen Genua`s mit Massimo Testa und Corrado Guderzo verkehrte. Im Jahre 1988 zog er nach Bologna, wo er die Technik  der grössten Meister aller Zeiten - wie Guercino, di Carracci, Guido Reni, Morandi usw.  - studierte. Seit 2000 verfasst er, als Zeichner, die erste Seiten von der literarischen Zeitschrift "Parole", der literarischen Gruppe "Laboratorio die Parole" (= das Laboratorium der Wörter), und er ist in der Anthologie, welche die Gruppe von Pendragon. Bologna, im Dezember 2005 veröffentlichte. Er hat an einigen einzelnen und kollektiven Ausstellungen teilgenommen, verfasste Design-Seiten, Bücher -und Taschenbücher-Cover, sowie Posters für andere Künstler und für kulturelle Veranstaltungen. Er fährt fort mit seiner Arbeit, sucht neue Themen für seine Arbeit und verdient sich wohlwollende Kommentare von bekannten Leuten der kulturellen Arena von Bologna und Italien.